خداوند بقدرت كامله زمين خشك ساده را از مغز آن نباتات و گياه را بيرون ميآورد براى ارزاق حيوانات و انعام و بشر و زمين را سبز و خرم مىكند و مراتبى را طى مىكند تا اينكه : [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيه 5 ] فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى ( 5 ) پس قرار داد او را خشك و رنگ ديگرى به او داد سياه زرد و غير اينها . نظر به اينكه اين گياهها در فصل بهار روئيده مىشود و انسان و حيوانات هم در فصل تابستان و خريف و زمستان احتياج شديد بارزاق دارند خداوند اينها را خشك مىكند و بثمر مىرساند كه بتوان آنها را نگاهدارى كرد ، بسا چندين سال كه اگر يك سالى قحطى پيش آمد اينها بىروزى نمانند بعينه مصداق آن خواب ملك بود و تعبير حضرت يوسف كه فرمود : قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً فَما حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْكُلُونَ ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذلِكَ سَبْعٌ شِدادٌ يَأْكُلْنَ ما قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تُحْصِنُونَ ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذلِكَ عامٌ فِيهِ يُغاثُ النَّاسُ وَ فِيهِ يَعْصِرُونَ يوسف آيه 47 الى 49 . [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيه 6 ] سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى ( 6 ) زود باشد كه ما قرآن را پس از وحى قرائت كنيم كه شما قرائت كنى بر امت و فراموش نفرمايى . اين آيه شريفه از مشكلات آيات است و مفسرين تفسيراتى كردند كه مناسب با مقام حضرت رسالت نيست و ما صرف نظر ميكنيم و آنچه به نظر ميآيد تذكر ميدهيم نظر به اين كه عقيده مذهب شيعه است كه انبياء و ائمه اطهار معصوم بودند هم از معاصى و هم از خطا و نسيان و سهو و اشتباه و شك و شبهه و بالاخص حضرت رسالت در همان عالم نورانيت افاضه تمام علوم به او شد و اول مرتبه نزول قرآن در همان عالم بنور مقدس او بود پيغمبر ميدانست و چون مبعوث برسالت شد از آن لطف و عنايتى كه نسبت بقوم داشت كه اينها را هدايت فرمايد و بر آنها قرآن را تلاوت كند و چون آنها هنوز استعداد و قابليت تحمل نداشتند آيه شريفه نازل شد : وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ طه آيه 114 ، اين آيه شريفه هم اشاره به اين است كه زود باشد كه ما دستور قرائت قرآن را بشما بدهيم كه بر امت تلاوت فرمايى و چون مقام عصمت